Ik ben een trotse homoseksueel. Op mijn veertiende ben ik uit de kast gekomen, maar eigenlijk is het altijd zo geweest. Ik kan me geen moment herinneren in mijn leven waarbij ik heteroseksuele gedachten of gevoelens heb gehad.
Gelukkig kom ik uit een gezin waar vooral liefde voorop staat. Het maakte mijn ouders niet uit dat ik als kind liever met Barbie speelde dan met auto’s
. Het maakte ze niet uit dat ik niet van voetbal hield, of van klussen. Het maakte ze dan ook weinig uit dat ik af en toe een jongen mee naar huis nam.
Ook in het stadje waar ik opgroeide was het allemaal heel makkelijk en tolerant, wat je misschien niet verwacht van Friesland. Ik ben op school nooit gepest vanwege mijn geaardheid en ik ben nooit uitgescholden op straat. De enige keren dat ik last ondervond van mijn geaardheid, was als ik mensen tegenkwam met een vorm van geloof.
Of het nou de ouders van een vriendinnetje waren die me op mijn zeventiende vertelden dat ik aan ‘hoererij’ deed. De Pakistaanse man op mijn werk die niet snapte dat ik homo kon zijn omdat ‘vrouwen zijn gemaakt om mannen te behagen’. Of de moslimbroer van mijn ex, die hem onder druk zette terug de kast in te gaan na hem eerst jaren genegeerd te hebben. Het waren altijd gelovige mensen.
Je kunt het ze niet kwalijk nemen. Een geloof leert je vanaf jonge leeftijd dat je niet voor jezelf mag denken, dat je je moet schamen voor je lichaam, of dat je in de hel belandt vanwege de meest onzinnige dingen. Toch steekt het.
Ook afgelopen week weer. Er werden pamfletten verspreid door Amsterdam west waarin moslims, joden en christenen werden opgeroepen om zich te verenigen tegen homoseksualiteit. Dit alles omdat een Roemeens pleegmeisje geplaatst was bij een homoseksueel koppel.
Ik kan daar met mijn hoofd niet bij. Toen ik vroeger naar zondagsschool ging werd me geleerd dat God van iedereen houdt. Er werd me geleerd mijn naasten lief te hebben, respect te hebben voor elkaar en niet te oordelen. Want oordelen is aan God.
Wat me dan ook vooral verbaast is dat religieuze mensen altijd mijn geaardheid erbij halen, maar alle andere dingen die in bijbel staan gewoon negeren. Je mag als je de bijbel goed leest niet: scheiden of hertrouwen, krab, kreeft, varkensvlees, garnalen of überhaupt teveel eten, kleding dragen van verschillende stoffen gemixt, tatoeages hebben of werken op zaterdag. Ik kan nog heel lang doorgaan met dit lijstje, want er zijn een hele hoop dingen die je niet mag van de bijbel. En toch focussen mensen zich altijd op geaardheid. Naar mijn mening ben je dan geen goede gelovige. Je bent dan een eikel die zich verschuilt achter zijn geloof om zijn belachelijke gedrag te rechtvaardigen.
Over de auteur(s)
