Krista Vons (20) maakt voor haar afstudeerproject een voorstelling over aseksualiteit. Ze krijgt veel vragen over haar aseksualiteit. De voorstelling, Mij niet gezien, dient eigenlijk als een soort voorlichting en kennisverspreiding over aseksualiteit. Voordat Krista begon met het maken van de voorstelling, deed ze uitgebreid onderzoek naar ervaringen van aseksuele mensen. Ze maakt deze voorstelling met een groep theatermakers die haar helpen met het bedenken, schrijven en spelen van de voorstelling.
Waarom maak je deze voorstelling?
Ik praat heel open over mijn aseksualiteit en daarom zijn er veel vragen van mensen. Ik merkte dat mensen er heel geïnteresseerd in waren. Toen ik ging afstuderen van mijn studie Design for Change and Innovation, kon ik zelf het onderwerp kiezen. Dit voelde als een kans die ik met beide handen moest aannemen om dit thema bespreekbaar en bekender te maken. De opdracht is eigenlijk dat je op een vernieuwende, creatieve manier verandering brengt in maatschappelijke vraagstukken. Én om daarbij kunst te gebruiken om mensen aan elkaar te verbinden. Ik vond dit onderwerp daar perfect voor. Mensen waarschuwden me dat het te persoonlijk zou zijn. Dat ik te veel bezig zou zijn met wat mensen van me vinden. Maar ik voelde dat ik iets moest maken waar ik blij van wordt en wat ik belangrijk vind. Ik wil met mijn voorstelling vooral kennis verspreiden over aseksualiteit.
Komt dat ook doordat je je er zo erg in hebt verdiept?
Ik denk het wel. Ik heb vooral onderzoek gedaan naar andere mensen en hun ervaringen. Dus het voelde niet per se alsof het heel erg over mij ging. Maar ik kon me er natuurlijk heel erg mee identificeren. Ik merk dat mensen daarom ook heel open waren. Ik heb heel veel mensen gesproken. Ik hou heel erg van theater, dus daar wilde ik zeker iets mee doen.Ik heb toen allemaal leuke makers gevonden die met mij deze voorstelling wilden maken.
Is er een stuk dat je heeft geïnspireerd in het maken van deze voorstelling?
Ik weet nog dat ik een voorstelling zag in Theater Bellevue: Lovesong. Al drie jaar geleden inmiddels. Die voorstelling was best een grote inspiratie voor mij. Ik herinner me goed dat het een dialoog was tussen drie spelers, met muziek en zang tussendoor. Door dat stuk realiseerde ik me dat een verhaal op zo veel verschillende manieren kan worden verteld.
Waarom vind je het belangrijk dat jij als maker aseksueel bent en/of dichtbij dit onderwerp staat?
Het is best een persoonlijk onderwerp. Als iemand deze voorstelling zou maken die niet aseksueel is, krijg ik een beetje een “aapjes kijken” gevoel. Het is heel fijn om aan de mensen die je spreekt te laten merken dat ik weet wat dit onderwerp met hen doet. Ik vind het ook belangrijk om bezig te zijn met een onderwerp dat dicht bij me staat. Daardoor ben ik meer intrinsiek gemotiveerd om dit stuk te maken en kan ik me beter verbinden met de mensen die meedoen aan het onderzoek.
Je kwam er al op jonge leeftijd achter dat je aseksueel bent. Hoe was die ervaring voor jou?
Ik weet nog dat het internet me daar veel bij heeft geholpen. Misschien heb ik wel een online test gedaan. Ik wist al wel dat aseksualiteit bestond, dus dat scheelde ook. Ik was er echt van overtuigd dat het geen fase was. Ik sta heel open voor verandering, maar ik wist heel duidelijk wie ik was op dat moment. Ik laat mensen me dan niet iets anders vertellen. Toen ik een beetje onderzoek had gedaan, viel er veel op zijn plek. Ik dacht: oh, dit is waarom ik nooit een crush heb gehad. Ik kon me helemaal niet vinden in hoe mijn vrienden over verliefdheid en seksualiteit praten. Ik vond het heel gek dat mensen in de club met elkaar wilden zoenen. Ik dacht dan: wil je dat echt?
Hoe zou de meest geslaagde versie van deze voorstelling er voor jou uitzien?
Als we alles hebben kunnen vertellen wat ik wil vertellen en mensen een juist en breed beeld van aseksualiteit hebben. En ook dat mensen bij zichzelf nagaan wat voor vooroordelen ze in zich hebben. Dat ze nadenken over dingen die zij vanzelfsprekend vinden die niet vanzelfsprekend zijn. Dat ze ook naar huis gaan met het gevoel: als iemand nu zegt dat die aseksueel is dan weet ik wat dat betekent en hoe ik daarmee om kan gaan.
Wat zou je aseksuele jongeren mee willen geven?
Ik zou vooral zeggen: praat erover met andere mensen. Zoek mensen op die zich ook zo voelen. En laat je vooral niet vertellen hoe je zou moeten zijn. Laat mensen je niet overhalen om dingen te doen die je eigenlijk niet wil doen.
De voorstelling was te zien op 18 juni in BoHaus in Breda.
Mochten er organisaties, scholen of anderen geïnteresseerd zijn om een samenwerking aan te gaan. Neem dan contact op Krista Vons via 0630455128 of Krista@vons.eu
