De cover van het boek Pageboy
Catherine Opie

Waarom iedereen het boek Pageboy moet lezen

Pageboy, de autobiografie van de Canadese acteur Elliot Page is een zeer eerlijk en scherp geschreven portret over ontdekken wie je bent in een heteronormatieve en binaire wereld. Je kent Elliot misschien van de populaire tragikomedie film Juno, waarvoor hij werd genomineerd voor een Oscar, Golden Globe en twee BAFTA Awards. De autobiografie is een coming of age verhaal waarin de lezer vanaf de eerste bladzijde wordt meegenomen in het leven van Elliot, die opgroeide in Nova Scotia en daar zijn eerste herinneringen, verliefdheden, en ervaringen als acteur opdoet. Bovenal is het een boek over een persoonlijke reis met een bestemming waar er eindelijk ruimte is om te ademen. 

Queer identiteit en gender 

A person in a tank top

Description automatically generated
Gefotografeerd door Catherine Opie

In het boek staan queer ervaringen en genderidentiteit centraal. Page schrijft over hoe hij publiekelijk uit de kast kwam als gay in 2014 tijdens zijn speech voor The Human Rights Campaign. Hiervoor werd hij tot tweemaal toe beloond met een staande ovatie. Hij blikt terug op hoe hij tot dat moment is gekomen en de angst die dat met zich meebracht. En hoe hij na de speech het gevoel had op wolken te lopen. Het is evident dat dit specifieke moment een ijkpunt is in zijn reis naar worden wie je bent. 

Elliot Page schrijft over hoe hij zich op vierjarige leeftijd realiseerde dat hij geen meisje was. Op zesjarige leeftijd vroeg hij zijn moeder of hij een jongen mocht zijn. “Nee, dat kan niet, maar je kan wel alles doen wat jongens kunnen doen”, aldus zijn moeder. Page schrijft over de homofobe omgeving van zijn jeugd, de scheldwoorden, het gepest. Maar ook schrijft hij over hoe zijn moeder wel altijd haar best deed om de juiste keuzes te maken. Hoe ze bijvoorbeeld bij de McDonald’s altijd vroeg om het jongensspeeltje dat bij de Happy Meal komt, ook al schaamde ze zich daarvoor. Naar mijn idee is het boek zo geschreven dat je je als lezer makkelijk in de situaties kan verplaatsen. 

Het ongemak en dysforie druipt zo ongeveer van de pagina’s wanneer Elliot schrijft over lang haar, hakken, rokjes en jurken. Zowat alles wat de filmwereld (zeker in die tijd) verlangde van een jonge actrice met veel potentie. Page slaagt erin het ongemak zo fysiek te omschrijven dat je het zelf gaat voelen. De ervaringen van Page als kind, puber en later als volwassene zijn zo specifiek en rechttoe rechtaan geschreven dat het voelde alsof ik in dezelfde ruimte was. Wat ik knap vind aan dit boek is dat alle puzzelstukjes op hun plek lijken te vallen, terwijl de herinneringen niet chronologisch zijn opgeschreven.

These memories shape a nonlinear narrative, because queerness is intrinsically nonlinear, journeys that bend and wind. Two steps forward, one step back. 

– Elliot Page in Pageboy

Medische zorg geen privilege maar noodzaak 

Het is duidelijk dat Elliot veel heeft moeten opofferen om zijn identiteit kenbaar te maken aan de wereld. Gelukkig leverde het bekende Oprah Interview naast ophef vooral veel positieve reacties op. Hij sprak in dit interview voor het eerst openbaar over zijn ervaringen en zijn boek. Elliot wordt publiekelijk geprezen voor zijn eerlijkheid en lef door het merendeel van de filmwereld. Ook schrijft hij dat hij hoopt andere trans mensen te kunnen helpen met het accepteren van hun identiteit. Hij benadrukt dat dit voor hem het moment was om een boek te schrijven. Juist ook omdat het recht op gender bevestigende zorg steeds meer wordt ingeperkt. Zijn coming out heeft heel veel betekend voor trans mensen over de hele wereld. In het boek wordt duidelijk dat medische en mentale hulp voor trans personen geen privilege is, maar noodzaak. Dit is te zien aan de passages waarin hij zijn lichamelijke dysmorfie beschrijft. Hij verhongert zichzelf, geeft zijn grenzen niet aan en gaat helemaal op in het acteren, mede om een poging te doen het ongemak dat hij voortdurend voelt te onderdrukken.

My body knew, deep down I knew, and something had shifted. It was now or never. It was alive or not.

– Elliot Page

Queer Joy en Activisme 

A person in a tank top

Description automatically generated
Gefotografeerd door Catherine Opie

Zelfs als lezer valt een last van je schouders wanneer je leest dat de onrust en het ongemak is verdwenen uit zijn lichaam. Sinds zijn coming out is Elliot actief in het verspreiden van informatie over trans rechten en steunt hij veel initiatieven die trans personen beschermen. Door onder andere de zorgwekkende nieuwe ontwikkeling in de VS met betrekking tot dit onderwerp, is dit belangrijk. In de noot van de auteur spoort hij de lezer aan om zich te verdiepen in queer schrijvers, activisten en individuen. Dit is belangrijk omdat de levens van trans personen ons allemaal aangaan. Page legt uit dat we allemaal te maken hebben met de vreugdevolle en bedrukkende aspecten van gender. Hij benadrukt dat verdieping in dit onderwerp de lezer kan bevrijden. Het boek Trans Liberation van Leslie Feinberg wordt getipt, waarin wordt gesteld dat de trans beweging mensen meer ruimte geeft om te ademen – om jezelf te zijn. 

De anekdotes over hoe hij meerdere malen wordt lastiggevallen op straat, hoe hij moet doen alsof hij niet bestaat, zijn schrijnend om te lezen. Het voelt oneerlijk dat iemand die al zo heeft moeten vechten om zichzelf te zijn, ook nog eens moet vechten voor bestaansrecht als authentiek persoon. Helaas is het zo dat veel trans mensen nog dagelijks met geweld te maken hebben. 

Dit hyperpersoonlijke boek vond ik bevrijdend om te lezen, omdat ik voelde hoe een persoonlijke reis zo beklemmend kan zijn. En welke tol het eist om eindelijk jezelf te kunnen zijn in een wereld die daar niet op is gemaakt. Dat Page het voor elkaar krijgt om mij, een cisgender vrouw, dit zo te laten voelen getuigt naar mijn inzien van een getalenteerde schrijver. Ik zie dit boek als een pleidooi om te zijn wie je bent. Om jezelf dat te gunnen. 

Getting out of the shower and the towel’s around  your waist and you’re looking at yourself in the mirror and you’re just like; There I am

– Elliot Page in The Oprah Interview, 2021 

Over de auteur(s)

Robin

Robin

Robin (zij/haar) is 25 jaar, student en schrijft gedichten en verhalen. Ze schrijft voornamelijk over het onderzoeken van (queer) identiteit. Met haar artikelen wil ze haar lezers meenemen in haar ervaringen en de inzichten die haar maken tot wie ze nu is. Ze hoopt dat mensen zich kunnen herkennen in haar teksten en dat ze zich gezien voelen. Ze haalt haar inspiratie uit boeken, gedichten,, films, series en muziek.

Schrijf mee

Wil jij helpen met het creëren van leuke content voor en door LHBT+? Bekijk hieronder onze vacatures.

Expreszo Bespreekt: Feestdagen

De feestdagen staan weer voor de deur! Hoe zou de Expreszo redactie het liefst de laatste paar weken van december vieren?