Na Madonna’s seksboek, de verschillende gelekte celebrity sextapes , “Sex and the city” en “Fifty shades of Grey” denk ik dat er nog maar weinig taboes over zijn. De gemiddelde homo heeft inmiddels wel minimaal één internetprofiel waar al dan niet verborgen een foto van zijn piemel op staat en de gemiddelde lesbienne heeft minimaal één speeltje ergens in haar nachtkastje liggen.
Ook op pornosites lijkt het alsof taboes niet meer bestaan en voelt het juist tegenwoordig alsof je abnormaal bent als je geen fetisj hebt. Waar het vroeger niet veel spannender werd dan blond of donker of top en bottom, nu struikel je over de mogelijkheden. Het meest extreme lijkt de norm geworden. Het is doodnormaal dat drie Arabieren je al masturberend met prikkeldraad besnijden, terwijl een Afrikaan je fistfuckt en drie twinks als elfjes rond het bed dansen, klaar om je neus van een verse shot poppers te voorzien..
Niks mis mee natuurlijk, moet iedereen lekker zelf weten. Maar is dit nou echt wat we willen? Zijn we niet gewoon extremer geworden in ons seksleven omdat we een angst hebben niet avontuurlijk genoeg te zijn? Heeft door de komst van het internet en dus ook toegankelijkheid tot de meest bizarre porno er niet voor gezorgd dat we afgestompt zijn? Zijn we niet door alle seksuele revoluties, realityshows waarin mensen gewoon seks hebben en de komst van de webcam inmiddels verveeld en extremen gaan opzoeken?
Is het laatste taboe niet gewoon saaie seks? Van die vanilleseks die je samen met je geliefde hebt nadat je samen uit eten bent geweest op donderdagavond. Gewoon in de missionarishouding, een beetje zoenen, een beetje strelen, elkaar verliefd aankijken terwijl je elkaars hand vasthoudt en dan na twintig minuten ook nog eens tegelijk klaarkomen en dan daarna bezweet al knuffelend samen in slaap vallen en eigenlijk best tevreden zijn. Of zeg ik nu iets heel extreems en smerigs?
