“Hindoestaanse LGBT’ers bestaan niet” Ja, en ik rijd elke avond door Timboektoe op een unicorn.
Worstelen met je geaardheid is superkut. Wat moet je doen als je niet kunt zijn wie je wil zijn omdat je bang bent dat jouw omgeving je zal afkeuren en afstoten? Veel Hindoestaanse jongeren zijn als de dood om uit de kast te komen. Dit heeft vooral te maken met het feit dat de oudere generatie homoseksualiteit als een zonde ziet. Ik heb mijzelf ingelezen over de verschillende religies binnen de Hindoestaanse gemeenschap en wat mij opviel was dat binnen deze religies vrij weinig werd gezegd over homoseksualiteit. Betekent dit dat mijn cultuur mijn homoseksualiteit verbiedt?
Veel Hindoestanen willen vasthouden aan het “perfecte” plaatje. Onze gemeenschap is voornamelijk gericht op de man/vrouw verhouding. God forbid dat jij iets doet of bent dat niet binnen de geaccepteerde sociale normen en waarden past. Ik ben alles behalve een kuddedier. Mijn naam is Ricky Mohabbat en I walk to the beat of my own drum. Dit doe ik al mijn leven lang. Voor veel Hindoestaanse mensen is dit anno 2017 nog steeds erg moeilijk. Zij durven niet uit de kast te komen omdat zij bang zijn verder te moeten leven zonder ouders.
Wisten jullie dat de zelfmoordcijfers onder deze jongeren ontzettend hoog ligt? De zelfmoordcijfers onder de LHBT+ jongeren is sowieso schrikbarend hoog. Samen kunnen wij hier iets aan doen. Ondanks mijn Hindoestaanse achtergrond kies ik er toch voor om openlijk over mijn homoseksualiteit te praten. Ik weet zeker dat er veel mensen binnen deze gemeenschap mij beoordelen op het feit dat ik mijn “vuile was” deel met de rest van de wereld. Homoseksualiteit is niet iets om trots op te zijn en je brengt je ouders alleen maar schande door hierover te spreken. Nou lieve mensen, ik heb nieuws voor jullie: mijn ouders zijn ontzettend trots op mij en geven mij alleen maar steun en liefde om te zijn wie ik wil zijn. Natuurlijk heb ik ook mijn struggles gehad, mijn cultuur heeft ook een grote rol gespeeld in mijn coming out. Mijn ouders komen uit een ander cultuur. Gelukkig was mijn mama vrij jong toen zij naar Nederland verhuisde. Ze is opgegroeid in hartje Amsterdam dus deze geweldige dame heeft de gayscene van dichtbij meegemaakt. Mijn vader is een ander verhaal. Hij kwam pas op latere leeftijd naar Nederland. Het duurde even voordat hij het accepteerde maar dat had alles te maken met het feit dat hij het niet begreep. It gets better. Toen ik dit vroeger hoorde dacht ik altijd, stik erin. Wat is dit voor onzin? Hoe cheesy en rubbish het ook klinkt, het is de waarheid. Volgens mij zong Marco: “de tijd die alle wonden heelt.” Marco en Trijntje zongen over iets anders maar het is wel zo. Het heeft tijd nodig, zoals veel dingen in het leven hebben tijd nodig om beter te worden.
Ik merk ook dat andere Hindoestaanse LHBT jongeren baat hebben bij het feit dat ik er zo openlijk over praat. Onlangs werd ik benaderd door een Hindoestaanse transgender persoon. Samen spraken wij over de struggles waar veel van deze jongeren mee moeten dealen. Ik ben vaker aangesproken door jongeren die op mijn YouTubekanaal mijn coming out hebben bekeken. Ik hoor nog steeds te vaak dat zij bang zijn om uit de kast te komen. Iets houdt hen tegen. Jongens, je eigen geluk mag nooit belemmert worden door anderen.
Laten we met z’n alle praten over onderwerpen die taboe zijn. Als jij en ik in gesprek gaan over bepaalde zaken waarmee wij andere jongeren kunnen helpen, dragen wij een steentje bij aan de acceptatie van onze jongeren. Het is trouwens niet alleen bij de Hindoestaanse gemeenschap een taboe om homoseksueel te zijn. Zo zijn er meerdere culturen waarin je liever niet LHBT+ wilt zijn.
Op mijn YouTube kanaal heb ik een filmpje gemaakt waarin ik mijn coming out story deel. Klik op het linkje voor mijn verhaal.
Leef je eigen leven zonder enige verontschuldigingen. Laat je nooit tegen houden door omstanders. Zolang zij je rekeningen niet betalen, mogen zij hun mening ergens stoppen waar de zon niet schijnt.
Ricky
Over de auteur(s)
