Sommige gebeurtenissen laten je nadenken. Nadenken over het bestaan en het leven. Ik ben bijvoorbeeld in korte tijd mijn lieve oma verloren en heb onze dierbare vriend en huisdier (een labrador) in moeten laten slapen. Deze gebeurtenissen hakken erin en doen emotioneel veel met je.
Zo hoor je ook verschrikkelijke dingen op het nieuws. Oorlogen, ISIS en de rampen met bootvluchtelingen, dit is toch niet de wereld waarin we zouden willen leven? Roelof Hemmen schreef een blog over de respectloze reacties van mensen op de verdronken vluchtelingen. “Jammer van die 28 overlevenden, worden weer uitvreters en mogen hier op onze kosten in therapie vanwege hun trauma’s. Ik vind het een tegenvallend einde van een heel vrolijk artikel.” Er zaten op de vluchtelingenboot kinderen bij: hoe harteloos kun je zijn?
En dan denk ik weer aan mijn lieve hond en oma. Zij maakten geen onderscheid en hielden van iedereen, altijd lief en aardig. Waarom is er zoveel narigheid in de wereld en zouden wij dit willen? Op basis van cultuur, normen en waarden of geloof kunnen we elkaar zelfs intens haten. Waar komt dit vandaan? De wereld zou toch een stuk leuker zijn wanneer iedereen aardig is tegen elkaar.
Zo werk ik, naast bij Expreszo, als maatschappelijke ondernemer met zwerfjongeren. De jongeren met wie ik werk worden vaak vergeten en komen ontzettend veel problemen tegen. Binnen instanties draait het meestal niet om de jongeren, maar om het papierwerk. Dat terwijl er zoveel talent en kennis rondloopt onder deze jongeren, wanneer zij ook maar een beetje aandacht krijgen.
Daarom kan ik ons werk als belangenbehartiger niet begrijpen. Waarom is dit nog nodig? Hoe kan het zijn dat iemand tegen liefde is tussen twee mensen? Probeer mij daar maar eens van te overtuigen.
Over de auteur(s)
