Oh my god…
Ik deel alles met jullie dus ook dit. Het zou onmenselijk zijn om jullie dit te onthouden. Dus houd je vast. Regel wel even een bakje popcorn en een kopje thee want dit wordt een spannend ritje.
Ik moest laatst een soa-test ondergaan. Nou, dat is best een ervaring kan ik je zeggen. Van de walk of shame als je binnenkomt lopen tot wattenstaafjes op plekken waar ze eigenlijk niet horen. Uh, als de meeste mensen geen soortgelijke dingetjes in zich lieten steken, zouden ze ook geen wattenstaafjes in zich hoeven te steken. Dus misschien hoort een wattenstaafje wel in die opening?
Het begon met een afspraak maken. Ik heb dit lang uitgesteld. Ik besloot ik naar een bekend instituut in Amsterdam te gaan. Ik houd er niet van om online afspraken te maken, te veel werk. Eerst van die vragenlijstjes invullen… Eh, ik bel wel. Dus ik probeerde een afspraak te maken. De eerste keer heb ik opgehangen, ik durfde niet meer. ‘Oké Ricky, boss up bitch. Jij kiest ervoor om seks te hebben, dus moet je ook de consequenties aanvaarden,’ sprak ik mezelf streng toe.
Ik kreeg echt de liefste receptioniste aan de telefoon. Normaal gesproken krijg ik de grootste krengen ooit aan de lijn, maar deze dame was zo behulpzaam. Ik hoorde een licht Surinaams accent dus ik voelde me meteen thuis. Ik sprak met haar alsof ze mijn tante was waar ik naartoe belde omdat ik haar miste. Ze stelde me een aantal vragen, en een daarvan was waarom ik een soa-test wilde. Ik was even stil. ‘Uh… ik heb seks met mannen,’ antwoordde ik. DUIDELIJK! ‘Ik heb vanmiddag een plekje voor je,’ zei ze.
Om half vijf stapte ik binnen. Ik zag allerlei mensen zitten. In mijn hoofd ging ik ze allemaal af en bedacht ik me waarvoor zij hier zouden kunnen zitten. Chlamydia, herpes of schaamluis. Alles was mogelijk. Na een klein halfuurtje wachten was het eindelijk mijn beurt. Ik stapte met klamme handjes de patiëntenkamer in. Naalden en Ricky zijn geen goede combinatie. De dokter stak iets in mijn keel, nam bloed af en vertelde me dat ik een hepatitis B-prik kon krijgen. Ik schrok me de vinkentering. NOG EEN PRIK. Na lang wikken en wegen besloot ik toch maar het prikje te nemen. Meneer de dokter zei dat het prikje geen pijn zou doen. Hij loog. Glashard.
Toen kwam het ergste van alles. Ik moest nu zelf een stokje ergens steken. En daarna tien tellen ronddraaien. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik keek de beste man vol ongeloof aan. Eigenlijk ook met een beetje walging. Na een lang over en weer en argumenten waarom ik dat stokje niet in mijn achterste wilde steken, ben ik met hangende pootjes naar de wc gelopen. ‘Verman jezelf Ricky, jij wilt seks, dit zijn de consequenties.’
Om een lang verhaal kort te maken: Ik ben blij dat ik het gedaan heb, en ik ben nog blijer dat ik geen soa’s heb. Iedereen moet goed voor zijn of haar lichaam zorgen en daar horen dit soort onderzoeken ook bij!
Ricky
Over de auteur(s)
