Lieve Ireen, mij kwam een nieuwtje ter ore. Dat nieuwtje was dat jij overweegt om, net als Marrit Leenstra, het EK Allround te boycotten, vanwege de ramp met MH17. Of, zoals je tegen de NOS zei: ‘Politiek gezien klopt er natuurlijk heel veel niet. Mijn gevoel heeft daar wel een beetje moeite mee. Aan de andere kant kan mijn sporthart er niks aan doen dat die wedstrijd in Rusland is. Ik vind het lastig. In mijn eentje ga ik natuurlijk niet de politiek veranderen. Maar als niemand statements maakt…’
Mooi punt. Jij kunt niet de politiek veranderen, maar iemand moet een statement maken. Waarom dan niet jij, Ireen Wüst, schaatssuperheld? Goeie vraag. Misschien kun je je je nog wel herinneren dat jou in de aanloop naar de Olympische Winterspelen in Sotsji dezelfde vraag gesteld is. Ik weet het nog wel. En ik weet ook jouw antwoord nog. ‘Politieke zaken moeten politici maar uitzoeken. (…) Alsof een ‘bekende’ Nederlander de zaken in Rusland zou kunnen veranderen. Ik ga geen statement maken. Dat is niet aan mij.’ Nou vrouw, vind je dat zelf ook niet een héél klein beetje tegenstrijdig? Ik wil niet zeggen dat je verplicht was om een statement te maken, want dat is niemand. En het was jouw goed recht om niet langer geassocieerd te willen worden met je geaardheid. Je bent tenslotte meer dan biseksueel.
Maar deze omslag van honderdtachtig graden geeft me een vieze smaak. Wat is er veranderd? De Russische politiek bekent nu duidelijker kleur, maar dat doet niet af aan het feit dat er hiervóór ook al een hoop smerigheid rondging. Dus als je nu pas beseft dat er een statement naar Rusland gemaakt moet worden, dan ben je een beetje laat. Wat is het dan? Is het omdat er een vliegtuig vol mensen is overleden? Ik zal op geen enkele manier ontkennen dat dat héél erg is. Maar denk je nou echt dat de Russische antihomowet geen slachtoffers heeft gemaakt, en nog steeds maakt? Die zijn net zo onschuldig als de inzittenden uit het vliegtuig en ze sterven door dezelfde hand.
Een van mijn Facebookvrienden merkte heel terecht op dat ook het doel van deze boycot onduidelijk is. Een eventuele boycot in Sotsji had een heel concreet doel gehad: stop met het terroriseren van LHBT’ers. Een signaal naar een internationaal bekritiseerd beleid. Maar wat kan een boycot nu nog doen? De omgekomen mensen kunnen niet meer tot leven komen en de ramp kan niet ongedaan gemaakt worden. Poetin weet al dat de halve wereld het oneens is met zijn beleid. Daar veegt hij vermoedelijk zijn billen mee af.
Je zou kunnen zeggen, beter laat dan nooit. Goed dat er nu in elk geval een signaal afgegeven wordt. Maar wat mij betreft is het, juist omdat je dat bij Sotsji niet deed, het verkeerde signaal. Iemand vatte het samen als “People can get killed, as long as it’s not us”. En het is wat hard en kort door de bocht, maar in wezen lees ook ik dat in jouw statement. En dan is het dus een statement van niks.
Over de auteur(s)
