home  dating  forum  blogs  recruitment  info  shop  organisatie  casting
 word abo  contact
 
De laatste columns
Gevalletje heteroverwarring (Robin)
In vino veritas (Coen)
Vriendin.nl (Albert)
Houden van (Tessa)
Wat zou jij doen? (Gastcolumnist)
Obsessie (Robert)
Homotolerantie, zonder oordelen (Dave)
32 flavors (Irene)
De pot (Coen)
Vertrouwd (Robin)
Oudere columns (allemaal)

Elke donderdag twee nieuwe columns van onze huiscolumnisten! Je kunt je commentaar en verdere eerbare voorstellen aan ze mailen via webredactie@expreszo.nl. Helaas kunnen we niet beloven dat ze ook overal op reageren. Naast Expreszo hebben onze columnisten namelijk ook nog een privé-leven…

>>> In je hok (Nina)
(door: Gastcolumnist)

Wederom hebben we plek voor een gastcolumnist en Nina mag deze plek opvullen. Haar leven is saai. Niet dat ze het erg vindt. De laatste paar maanden bestond alleen uit studeren. Vaak tot 's avonds laat. Bijslapen staat dan nu ook hoog op haar prioriteiten lijstje. Het is niet bijzonder als ze rond het middaguur nog in coma ligt. Ach, ze heeft vakantie. Ze mag het lekker rustig aan doen.
Ga naar álle columns! >>

--------------------------------------------------------------------------------------------------

In je hok

Ik was twaalf toen ik erachter kwam dat ik niet zoals de meeste meisjes was. Een nieuw meisje kwam bij ons in de klas. Onder het mom van ervoor zorgen dat ze zich meteen thuis zou voelen, nodigde ik haar uit voor mijn verjaardag. We gingen naar het lokale zwembad. Daar zag ik haar. In de kleedkamer. Mooie glimlach. Prachtig haar. Zachte g. Kleine borstjes. Vlinders in mijn buik. Oh, en lichte paniek.

Zij was de sleutel van mijn kastdeur.

In het begin ontkende ik het in alle toonaarden. Geen enkele puber wil immers anders zijn. Als het mogelijk was zou iedereen hetzelfde willen zijn, ook al beweren ze allemaal dat ze graag uniek willen zijn. Ik schreef het weg als een fase waar ik vanzelf wel uit zou groeien. Of tenminste dat zij zo ongelofelijk knap en leuk en lief was, dat zelfs meisjes er hotel de botel van worden. Je weet wel: het 'Angelina Jolie-effect'.

Meer dan mijn gevoelens voor haar negeren kon ik niet. Ik had nog een vriendje. Hij was spontaan. Meer positieve dingen kan ik er niet over zeggen of bedenken. Achteraf gezien was hij een onattente hork, een onbetrouwbare leugenaar en zijn kapsel was lelijk. Maar als je zo jong bent zie je die dingen niet. Daarvoor ben je ook een bakvis. Je vindt de aandacht die iemand je geeft alleen al prettig.

Toen waren we in de pauze alleen.

Zij en ik. Wij hadden een tussenuur. Onze vrienden niet. We lagen op het grasveldje achter de school. We praatte over welke leraren we haatten. Welke muziek we leuk vonden. En we genoten van de zon. Ik keek naar haar. Zij keek naar mij. En opeens zoenden we. Ja echt, opeens. Want ik weet niet waar dat vandaan kwam. Of wie er mee begon. Ik weet alleen dat we zoenden en dat ik het lekker vond.

Die middag nog maakte ik het uit met mijn vriendje. Het deed hem niets. Hij had de volgende dag alweer een ander vriendinnetje. Dezelfde avond was ik bij haar thuis. Op haar kamer. Ze speelde op haar gitaar. Het was vals, maar het gebaar was lief. En we zoenden. Drie weken later was zij mijn vriendinnetje. Mijn echte eerste vriendinnetje.

Langzaam maar zeker ging de kast open. Maar toen ik er eenmaal uit was schreeuwde ik het ook van de daken. Letterlijk. We hebben een dakterras. Mijn vader had er in eerste instantie wel een beetje problemen mee, maar hij draaide heel snel bij. Binnen de kortste keren wist mijn hele familie het. Evenals dat als ze met mijn lesbisch-zijn een probleem hadden, ze een veel groter probleem met hem zouden hebben.

Lekker lesbisch ging ik door het leven.

Sexy zoenen met iedere vrouw die mijn tong wilde proeven. Geil plezant tussen de benen van een gewillig dame als een wasmachine tekeer gaan. En op mijn bovenbeen met een enkele hand een shagje draaien. Het leven was goed. Het leven was fijn. Maar nadat ik voor de dertiende keer teleurgesteld werd, door een meisje die alleen eventjes wilden experimenteren, wilde ik meer. Ik hunkerde naar een echte lesbo.

En toen kwam er tegenover mij een nieuwe student te wonen. Onder mom van kennismaken ging ik langs. Hij kwam net onder de douche vandaan. Met een haastig omgeslagen handdoek deed hij de deur open. Met open mond keek ik naar zijn behaarde borstkas. Toen liet hij per ongeluk zijn handdoekje vallen. En nu kan ik er wel poëtisch omheen draaien, maar het kwam er gewoon op neer dat mijn kut nog nooit zo snel nat werd.

Hij bezat het typische 'Brad Pitt-effect'.

De volgende middag ging ik weer bij hem langs. Dit keer had hij gelukkig wel kleren aan. Schuchter bood ik hem mijn excuses aan. En twee uur later lagen we uitgeput naast elkaar in bed. Dat ik ook met meisjes seks heb, heb ik hem nooit verteld. Straks denkt hij nog dat hij een lesbienne kan 'genezen'. Toegegeven, hij kon lekker neuken en zijn befkunsten waren goed, maar zo geweldig was het ook weer niet.

En mijn vader was blij dat hij toch een schoonzoon kreeg. Ruim een jaar zijn we bij elkaar gebleven. Maar die kerst daarop kwam ik thuis met een meisje aan mijn arm. Mijn vader snapt er niets meer van, maar hem boeit het ook nog amper. Als ik maar gelukkig ben. En dat ben ik. Want soms val ik op meisjes en soms val ik op jongens. Jongens zijn gespierd, harig en stoer. Meisjes zijn zacht, soepel en lenig. En allebei, tja, allebei zijn lekker.


---
Deze column is geplaatst op 15-07-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>

© 1998-2010, Stichting Hoezo/Expreszo | Gelieerd aan COC Nederland | Alle rechten voorbehouden
Service & Contact