>>> Q and A
(door: Robin)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Q and A
Af en toe zijn er van die momenten in je leven dat je je dingen af gaat vragen: Deed je het goede toen je het oude vertrouwde supermarkt baantje opgaf? Had je wel naar een bepaalde school moeten gaan terwijl er zoveel mogelijkheden waren? Was het verstandig om die wel heel erg leuke jongen of dat ongelooflijk mooie meisje voorbij te laten lopen zonder hem of haar aan te spreken?
Natuurlijk zijn er ook veel minder belangrijke vragen. Zou je die melk nog kunnen drinken, al is het twee dagen over de datum? Wat staat beter, bruine of zwarte schoenen? Roze lippenstift of toch een iets donkerder tintje?
Het leven bestaat uit een aaneenrijging van vragen en mogelijke antwoorden.
Soms zijn de antwoorden recht voor z’n raap, pats boem, zo zit het. Melk kun je drinken totdat er een zure lucht afkomt. Zwart kan overal onder. Je hebt al tien roze lippenstiften, dus misschien is het eens een keertje tijd voor verandering. Als je wat sterker in je schoenen had gestaan had je inderdaad die hele leuke jongen of dat ongelooflijk mooie meisje aan durven spreken, en wie weet wat er daarna allemaal zou zijn gebeurd.
Helaas zijn de antwoorden af en toe wat moeilijker te vinden.
Laatst vroeg iemand aan me of ik me nooit aangetrokken had gevoeld tot iemand van de andere sekse in seksueel opzicht. Ik kon hem eerlijk zeggen dat nee, ik heb me nooit afgevraagd hoe het seksleven zou zijn met een man. Nee, ook niet met jou. Ook niet met hem daar, nee.
Toen hij me vroeg of ik me ooit had afgevraagd hoe het zou zijn om in een relatie te zijn met een man moest ik eerlijk gezegd even nadenken. Ik kwam erachter dat ik niet eerlijk kon zeggen dat die gedacht nooit door mijn hoofd heeft geschoten. Of zo’n gedachte nou vluchtig of blijvend is maakt niet uit.
Natuurlijk sta je er wel eens bij stil dat het leven van een homoseksueel georiënteerd leven anders is dan dat van iemand die uit kan kijken naar het toekomstige leventje dat binnen de norm van de samenleving valt. Huisje, boompje, beestje en 2.5 kinderen. Burgerlijker kan haast niet.
Hoe zou het zijn geweest als je gewoon met een heteroseksuele geest was geboren?
Was je vrolijk oud geworden met iemand van het andere geslacht met een riant huis in de buitenwijken, een enorme vriendenkring en een stuk of dertig nakomelingen (niet allemaal in dezelfde generatie natuurlijk)? Of was je misschien helemaal alleen gestorven op hoge leeftijd, doodongelukkig en na altijd het gevoel gehad te hebben dat er iets miste in je leven?
Volgens mij vraagt iedereen zich wel eens af hoe het toch zou zijn om gewoon lekker veilig in de heteroseksuele norm te vallen. Om te weten hoe het is om thuis te komen, wetend dat je perfect acceptabele partner van de andere sekse en je 2.5 kinderen al op je zitten te wachten.
Toch zou het niets voor mij zijn.
Zelfverloochening is niets iets waar ik me mee bezig houd. Ik denk dat ik doodongelukkig zou worden in een normaal, burgerlijk gezinnetje van mezelf. Een nette tuin met rondrennende kinderen, een speelse pup en de buren die om de haverklap op visite komen? Ik moet er niet aan denken.
Laat mij maar lekker het homoseksuele leventje leiden later. Graag met een geweldige partner en een imperfect leven waar ik desondanks zielsgelukkig mee zal zijn. Misschien is het raar om je onmogelijke dingen af te vragen. Waarschijnlijk is het doodnormaal. Iedereen vraagt zich wel eens dingen af.
De kunst is het juiste antwoord te kunnen geven.
---
Deze column is geplaatst op 06-05-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >> |
