>>> Retour zonder bon
(door: Tessa)

Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Retour zonder bon

Hallo? Bent u daar? Nou ja, ik zal vertellen wat er aan de hand is. Ik kocht laatst een hart bij uw firma, zo’n hart van hout dat heel mooi gelakt is en waarvan de beschrijving zei dat het extra stevig is zodat het bestand zou zijn tegen harde klappen. Het breken ervan was bijna niet mogelijk! Misschien ziet u het probleem nu al aankomen, want inderdaad, het hart brak toch.

Ik ben er heel voorzichtig mee geweest, echt waar! Ik heb het elke dag liefdesliedjes toe gezongen, ik liet het slapen op een grote roze wolk en ik liet het dansen als ik naar dat mooie meisje keek dat nog steeds elke dag voorbij loopt. Ik was er zo blij mee, het was zo mooi en het maakte zulke vrolijke sprongetjes. Ik werd er zelf ook helemaal vrolijk van. Wat ik fout heb gedaan weet ik echt niet.

Misschien weet u wat er mis is gegaan.

Natuurlijk was het in het begin wennen. Een nieuw hart, een nieuwe start! Maar gelukkig verliepen de eerste weken rustig en kreeg mijn hart zo genoeg tijd om zich thuis te gaan voelen. We praatten elke dag over van alles en nog wat. Ik merkte dat het heel fel reageerde als ik over emoties en gevoelens begon, in het speciaal op het gevoel liefde.

Daar had het een uitgesproken mening over, want liefde, dat was het mooiste gevoel dat je kon ervaren! We raakten in discussie. Ik zei dat ik het met het hart eens was, maar dat ik ook dacht dat liefde heel veel pijn kan doen. Hier was absoluut niets van waar en het hart wou er niets over horen. Ik besloot het gesprek te beëindigen, want ik schrok van de reactie die het teweeg had gebracht.

En zo leefden we verder en zo bleef het hart op de roze wolk slapen en bleef ik het goed behandelen.

Maar op een mooie zaterdagmiddag, toen we ons lachend in het mooie groene gras van het park lieten vallen, veranderde plots het ritme van het hart. Het bonsde harder en luider dan normaal, het werd nerveus en het bloosde en het dook weg achter mijn rug. Ik vroeg wat er was, toen mijn oog plots viel op het mooiste meisje dat ik ooit had gezien. Nu snapte ik waar het hart zo nerveus op had gereageerd. Ik moest lachen, en besloot het te pesten door een praatje met het meisje te gaan maken.

Het praatje groeide uit tot afspraakjes maken en de afspraakjes zorgden voor een eerste kus.

Het hart was gelukkiger dan ooit! We hadden het leuk met zijn drietjes en het meisje lachte vaak waardoor het hart en ik ook weer vrolijk werden. We voelden ons speciaal. Totdat het meisje bekend maakte dat ze een ander blij maakte met haar mooie lach en dat ze bij ons weg wilde. Ze wilde geen afspraakjes meer, geen gekus meer, niets meer. Nee, het lag niet aan ons! En we moesten niet verdrietig zijn want we verdienden zoveel meer.

Maar het hart wilde niet luisteren. Het meisje verdween en de grote roze wolk waar het hart op sliep maakte plaats voor een bed van tranen. Het was verschrikkelijk om het hart te horen huilen. Ik probeerde het te troosten met chocolade, films, muziek, andere mooie meisjes en met heel veel feestjes, maar het plezier dat het hart daar van had bleef nooit langer hangen dan een dag. Het hart was gebroken en niets kon het lijmen.

Nu, een aantal maanden later, gaat het al stukken beter.

Het hart huilt nog maar 1 keer per week, zit niet elke dag meer binnen, maar gaat weer met me mee naar het park en daar lachen we dan weer net zo hard als we vroeger deden. Het plezier blijft nu wél langer hangen dan een dag, en ik merk dat buitenlucht en zonlicht het hart goed doen. Ook door veel praten voelt het hart de breuk, die haar mooie lak zo erg heeft beschadigd, minder.

Toch vind ik dat het zo niet langer kan en zou ik haar graag retour sturen, zodat ze weer helemaal opgelapt kan worden. Ik heb mensen nodig die haar veel liefde en aandacht zullen geven. Ik hoop dat u mijn probleem begrijpt en dat u mij verder kan helpen. Ik heb alleen geen bonnetje meer, kan ik het hart dan nog retour sturen?

De tijd zal het leren.

Hallo, hier ben ik weer! Ik heb mijn hart weer in topconditie terug gekregen, en ik wil u echt heel hartelijk bedanken! Haar lak glimt weer zoals vanouds en ze heeft weer overal zin in. U antwoordde mij dat het hart alleen veel tijd en warmte nodig heeft gehad. Dat het toen zichzelf weer heeft gelijmd. Het spijt me dat ik u heb opgezadeld met dit probleem. Gelukkig heb ik nu ervaring met gebroken harten en weet ik hoe ik de volgende keer moet handelen! Nogmaals bedankt, groetjes mij.


---
Deze column is geplaatst op 04-02-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>